De stellige blik op anderen schept wanordelijke taferelen zonder wat juist is te behouden. Samenhang verteert vervolgens en spoelt door goten naar open zeeën van ondiep zicht. Terwijl het binnenste zich naar buiten keert en terugdeinst door de felheid van bejaard verhouden. Een collectief genestelde suggestie van weten hindert een vrije doortocht naar mogelijk heden….
